Shop Mobile More Submit  Join Login
First English, dan Nederlands.

Californication

"Hardcore soft porn... […] It's the edge of the world and all of Western civilization... […] Dream of Californication..."
- Red Hot Chili Peppers, Californication

The luxurious snobbery of the shopping malls, the isolation of man amidst the plethora of perfect consumption objects and man becoming a perfectable consumption object full-time himself, the generalized and collectively enjoyed stupidity and childishness of television and consumption, the total apathetic immersion in spectacle, the wildgrowth of screens, the triumph of surface over depth (Baudrillard), the superficial appearance of happiness projected worldwide on all screens by the American "stars:" I am fascinated by these phenomena.

Today we believe wholeheartedly in the meaningfulness of communication, while the cult of the screen offers only a collection of seductive nonsense. The same holds true for the art of our time (and possibly of all times): art is experimental spectacle which only makes sense as seduction; in any case, today's artists are seducers at best and deceivers at worst (but then, who's to say where the fine line between being seduced and being deceived is to be drawn?). The same holds true for the "relationship:" we believe, albeit ever less passionately, in the meaningfulness of the relationship and of sex - while nobody should doubt for a second that everything here is hinged on nonsensical sensuality and selfish pleasure.

All things considered, what passes for "femininity" these days is only superficiality. To us woman fascinates only as spectacle, as photography, as image, as advertisement, as pornography - but the entire internet is full of seductive images, so what surplus value is there to unveil from the brainwashed women of the West? Pornographic fascination of radical superficiality, pornographic terror of microscopic perfection: the snobbish and elitist pampering culture of Elle and Cosmopolitan and fashion and high heels and skin care and sun bathing and make-up and nail polish and perfume and jewelry and diet and fitness: that is what our society prescribes for "femininity" (we continue to drool collectively over the braindead Barbie doll with her tight baby-smooth skin, bleached smile and perfect manicure). The envisioned result of this extreme and sickening narcissism is simply an empty, purely visual fetishistic fascination - yes, that is "womanhood" for us today: a disenchanted and demystified but purified and spectacular exterior, of which the interior is irrelevant. My sister had bulimia for years, but my mother refuses to believe that she's still throwing up and is now calling it anorexia. My sister is clearly sickened by the dulling which she swallowed from birth as the ultimate recipe for happiness.

On closer consideration then, art, which is dared and dedicated to art-ifice, the artificial and the experimental, can be much more interesting than the body of women (than the body of "woman"), which is much more common, much more tautological, much more "natural." For what remains today of the power of seduction of a body that you have seen and watched a thousand times, overlit and disenchanted in its naked truth...







Californication

"Hardcore soft porn... […] It's the edge of the world and all of Western civilization... […] Dream of Californication..."
- Red Hot Chili Peppers, Californication

Het luxueuze snobisme van de winkelcentra, de isolatie van het menselijk wezen temidden van de overvloed aan volmaakte consumptieobjecten en de mens die zelf fulltime een te perfectioneren consumptieobject wordt, de veralgemeende en collectief beleefde stompzinnigheid en kinderachtigheid van de televisie en de consumptie, de totale apathische immersie in het spektakel, de woekering van schermen, de triomf van het oppervlak over de diepte (Baudrillard), de oppervlakkige verschijningen van het geluk wereldwijd op alle schermen geprojecteerd door de Amerikaanse "sterren:" deze fenomenen fascineren mij.

Wij geloven vandaag met volle overtuiging in de zinvolheid van de communicatie, terwijl de cultus van het scherm slechts een verzameling van verleidelijke onzin biedt. Hetzelfde geldt voor de kunst van vandaag (en mogelijk van alle tijden): kunst is experimenteel spektakel dat slechts zin heeft als verleiding; in ieder geval, de kunstenaars van vandaag zijn verleiders in het beste en bedriegers in het slechtste geval (maar wie zal zeggen waar de dunne grens tussen verleid worden en bedrogen worden precies ligt?). Hetzelfde geldt voor de "relatie:" wij geloven vandaag, zij het alsmaar minder hartstochtelijk, in de zinvolheid van de relatie en de seks - terwijl niemand eraan hoeft te twijfelen dat alles daar draait om onzinnige sensualiteit en egoïstisch genot.

Wat vandaag doorgaat voor "vrouwelijkheid" is alles wel beschouwd slechts oppervlakkigheid. De vrouw fascineert ons enkel als spektakel, als fotografie, als beeld, als reclame, als pornografie - maar het hele internet staat vol met verleidelijke afbeeldingen, dus wat valt er dan nog aan meerwaarde te ontsluieren aan de gehersenspoelde Westerse vrouwen van vandaag? Pornografische fascinatie van de radicale oppervlakkigheid, pornografische terreur van de microscopische perfectie: de snobistische en elitaire verzorgingscultuur van Elle en Libelle en mode en hoge hakken en huidverzorging en zonnebanken en make-up en nagellak en parfum en juwelen en dieet en fitness: dat is wat onze maatschappij voorschrijft voor "vrouwelijkheid" (we blijven met z'n allen de hersenloze Barbiepop met de strak gespoten babyhuid, de gebleekte glimlach en de onberispelijke manicure bekwijlen). Het beoogde resultaat van dit extreme, tot in het ziekelijke doorgedreven narcisme is uiteindelijk slechts een lege, puur visuele fetisjistische fascinatie - ja, dat is "vrouwelijkheid" vandaag voor ons: een onttoverde en mysterieloze maar gezuiverde en spectaculaire buitenkant, waarvan de inhoud onbelangrijk is. Mijn zus had boulimie en heeft dat mogelijk nog steeds, maar mijn moeder wil niet geloven dat ze nog overgeeft en noemt het nu anorexia. Mijn zus is duidelijk ziek geworden van de vertrutting die ze van kleins af aan heeft geslikt als hét recept voor geluk.

Dan kan de kunst, die gewaagd en gewijd is aan het kunst-matige, het gekunstelde en het experimentele, bij nadere beschouwing stukken interessanter zijn dan het lichaam van vrouwen (dan het lichaam van "de vrouw"), dat veel "natuurlijker" want veel veelvoorkomender en derhalve veel tautologischer is. Want wat blijft er vandaag nog over van de verleidingskracht van een lichaam dat je al duizendmaal gezien en bekeken hebt, overbelicht en ontluisterd in zijn naakte waarheid...
doolhoofd by doolhoofd

:icontommyboywood:
tommyboywood Featured By Owner Feb 6, 2014  Hobbyist Writer
This is so true!  What has always amazed me though is the willingness and naivete of women in allowing themselves to be exploited this way.  And not just desperate, delusional "bimbos" but intelligent, successful women as well (i.e. Beyonce, et al).  They have been brainwashed into calling it "empowerment."  Let's call it what it really is and has always been - smut propaganda, sluttiness, female exploitation, whatever!
Reply
Add a Comment:
 
×

:icondoolhoofd: More from doolhoofd


Featured in Collections

Literature by GoreBeeCormick


More from DeviantArt



Details

Submitted on
October 30, 2013
Thumb

Stats

Views
985
Favourites
9 (who?)
Comments
1

License

Creative Commons License
Some rights reserved. This work is licensed under a
Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 License.
×